Where the world comes to study the Bible

Lesson 43: Rivers of Living Water—for You and from You (John 7:37-39)

Related Media

February 9, 2014

When you read Jesus’ words here, where He promises that from the innermost being of the one who believes in Him will flow rivers of living water, you have to stop and ask, “To what extent is that true of me? Since I trusted in Christ as my Savior, has it been my experience that ever-flowing, abundant rivers of living water have gushed up inside of me and flowed out of me?”

Those questions are both convicting and hope-producing. They are convicting because none of us, if we’re honest, can say, “Yes, those words nail it! That’s exactly how to describe my life since becoming a Christian!” Honesty forces me to say, “Well, there has usually been a trickle of living water, although there have been some droughts where even it has dried up. Occasionally, there has been a creek of living water. But ever-flowing, abundant rivers (plural)? It would be a stretch to describe my Christian life like that!” So Jesus’ words convict me with the barrenness of my walk with Him.

But Jesus’ words also give me hope. If my life doesn’t match His description here, it can! So can yours! This is a promise from the Son of God to all who will come to Him and drink: Out of your innermost being will flow rivers of living water. It describes, as Calvin points out (Calvin’s Commentaries [Baker], pp. 308-309), an ideal that none of us can possess perfectly in the present life because of indwelling sin and because of differing measures of faith. But it’s an ideal in which we can make progress as we walk with the Lord. We really can experience consistent fullness of joy in Him that flows from us to others. And so we should have hope because He who began the good work of salvation in us will perfect it until the day of Christ Jesus (Phil. 1:6). But we need to press on toward the goal (Phil. 3:12-16). Here is Jesus’ promise to all:

Jesus Christ blesses all who believe in Him with rivers of the living water of His Spirit so that we will bless others.

There is the promise, an implicit requirement, and the result:

1. Jesus Christ blesses all who believe in Him with rivers of the living water of His Spirit.

Note five things about this wonderful promise:

A. The person of the promise: Jesus’ claim shows Him to be God in human flesh.

To appreciate Jesus’ claim here, we need to note the setting. It is the Feast of Tabernacles (or Booths), the third important feast in the Jewish calendar (after Passover and Pentecost (or Weeks). Tabernacles was a harvest feast of thanksgiving to God. The Israelites lived in booths to remind them of God’s care for them in the wilderness, when He provided manna and water from the rock. The feast also looked forward to the final harvest and ingathering of the nations during Messiah’s kingdom.

During Jesus’ time, the feast was also characterized by a daily procession led by a priest carrying a golden pitcher of water drawn from the Pool of Siloam. The water was poured out at the base of the altar at the same time that another priest would pour out a pitcher of wine on the other side of the altar, which pointed to the future outpouring of the Holy Spirit as predicted by Isaiah (Alfred Edersheim, The Temple: Its Ministry and Services [Eerdmans], pp. 280-282). Isaiah 12:3 says, “Therefore you will joyously draw water from the springs of salvation.” And Isaiah 44:3 states, “For I will pour out water on the thirsty land and streams on the dry ground; I will pour out My Spirit on your offspring and My blessing on your descendants.”

John wants us to see that Jesus Himself is the fulfillment of the Feast of Tabernacles. In 1:14 he told us that (literally), “the Word became flesh and tabernacled among us.” Paul tells us that Jesus is the rock that supplied Israel with water in the barren desert (1 Cor. 10:4). He is also the bread of life, the fulfillment of the manna that sustained Israel in the wilderness (John 6). So now, on the last day of this feast, Jesus claims to be the source of living water to all who will come to Him and drink. In other words, He fulfills all that the feast symbolized.

The water pouring ceremony took place every day for seven days, followed by an eighth day when a holy convocation was held. Scholars disagree on whether Jesus made His offer on the seventh day, when the final pitcher was poured out, or, more likely, on the eighth day, when His offer of living water showed that He was the fulfillment of the pouring ceremony of the previous seven days. John says (7:37-38) that Jesus stood and cried out, or shouted in a loud voice, “If anyone is thirsty, let him come to Me and drink. He who believes in Me, as the Scripture said, ‘From his innermost being will flow rivers of living water.’”

That’s an astonishing claim! No mere human could make such a promise: “Come to me and drink and I’ll fulfill the Scriptures by causing rivers of living water to flow out of your innermost being!” Who, except God in human flesh, God “tabernacling” among us, could legitimately make such a claim? Note, also …

B. The breadth of the promise: Jesus’ offer is open to all.

“Anyone” is as broad as you can get! It extended to Jesus’ enemies, who were trying to kill Him. They could come and drink. It later extended to a man who described himself as the chief of sinners (1 Tim. 1:15), the apostle Paul. By giving the offer in the temple, it extended to the religious Jews, who had come to Jerusalem from all over to celebrate this feast. Even though they were going through all of the prescribed Jewish rituals, those rituals could not save them. Religious observances cannot save anyone, then or now. Everyone needs to come to Jesus and drink.

Because the Spirit inspired John to record Jesus’ words here, the offer extends to each of us. Whether you grew up in a Christian home and have always gone to church or whether you are a complete pagan or a convicted criminal, the offer is for you: Come to Jesus and drink. No one is excluded. To underscore this truth, the Bible virtually ends by repeating Jesus’ offer (Rev. 22:17): “The Spirit and the bride say, ‘Come.’ And let the one who hears say, ‘Come.’ And let the one who is thirsty come; let the one who wishes take the water of life without cost.” Note, also:

C. The condition of the promise: you must be thirsty.

Jesus cries, “If anyone is thirsty….” You have to be thirsty for God. The Bible often uses that kind of language (as we just saw in Rev. 22:17). Isaiah 55:1 proclaims, “Ho! Every one who thirsts, come to the waters; and you who have no money come, buy and eat. Come, buy wine and milk without money and without cost.” The psalmist cries out (Ps. 42:1), “As the deer pants for the water brooks, so my soul pants for You, O God.” David cries (Ps. 63:1), “O God, You are my God; I shall seek You earnestly; my soul thirsts for You, my flesh yearns for You, in a dry and weary land where there is no water.” And in Revelation 21:6b, Jesus says, “I will give to the one who thirsts from the spring of the water of life without cost.”

At first glance, being thirsty for God seems easy enough. But the problem is, because of sin people either don’t recognize their thirst or they seek to satisfy it in wrong ways. John Piper’s dad, who was an evangelist, told him that the most difficult thing was not getting people saved, but getting them lost. In other words, people don’t sense their desperate need for Christ. They don’t feel thirsty for Him. Instead, they try to quench their thirst with many wrong things. They think that success, money, fame, sexual pleasure, or other things will satisfy the inner thirst. But thirsting for things other than God and His glory is the root of all sin. J. C. Ryle observed (Expository Thoughts on the Gospels [Baker], 3:40):

The beginning of all true Christianity is to discover that we are guilty, empty, needy sinners. Till we know that we are lost, we are not in the way to be saved. The very first step toward heaven is to be thoroughly convinced that we deserve hell.

But once you recognize your thirst for God, the good news is that the offer is a free gift. You don’t have to work all your life to earn it. You don’t have to clean up your life first to qualify for it. This points to…

D. The simplicity of the promise: To receive the living water, come to Jesus and drink.

Isn’t that great! Jesus didn’t say, “If anyone is thirsty, keep digging and eventually you’ll hit water!” He didn’t say, “If anyone is thirsty, let him join the church, get baptized, take communion, do penance, give money to the church, clean up your life, and attend church every Sunday!” Jesus simply said, “If anyone is thirsty, let him come to Me and drink.” “Me” implies that it is a personal relationship with Jesus, not a bunch of religious rules or rituals.

What could be more simple? You’re outside working in the yard on a hot day and your wife comes out with a pitcher of ice cold lemonade and says, “Come and drink!” It doesn’t take a lot of effort or will power or a college degree to come to her and drink.

To come to Jesus is to come to the One who loved you so much that He came to this wicked earth and suffered the horrors of the cross to pay for your sins, if you will believe in Him. That’s what drinking of Jesus means, as the parallel comment in verse 38 makes clear: “He who believes in Me ….” (John repeats “believe” in the clarifying statement of verse 39). To receive the living water that Jesus offers, come to Him and drink, or believe in Him. Make Him your own by faith. Appropriate what He did on the cross for your sins. A river running through the desert does you no good if you don’t drink from it. If you feel thirsty, ask Jesus to satisfy your thirst with His abundant, free salvation.

So the person of the promise is Jesus, the eternal God in human flesh, who gave Himself on the cross for our sins. The breadth of the promise is as wide as humanity. The condition of the promise is that you must be spiritually thirsty. The simplicity of the promise is that all you have to do is come to Jesus and drink.

E. The supplier of the promise: The Holy Spirit dwelling in each believer supplies us with every spiritual need.

John 7:39 explains, “But this He spoke of the Spirit, whom those who believed in Him were to receive; for the Spirit was not yet given, because Jesus was not yet glorified.” The Greek text is literally, “the Spirit was not yet,” but clearly John does not mean that the Holy Spirit did not yet exist! As early as Genesis 1:2 we meet the Holy Spirit, moving over the waters in creation. There are repeated references to the Holy Spirit in the Old Testament (e.g., Ps. 51:11; Isa. 11:2; 42:1; 61:1; 63:10, 11).

Rather, John means that the Spirit was not yet manifested on earth as He would be on and after the Day of Pentecost, after Jesus was crucified, raised from the dead, and ascended into heaven (“glorified”). In the Upper Room on the night He was betrayed, Jesus said to the eleven (John 14:16-17), “I will ask the Father, and He will give you another Helper, that He may be with you forever; that is the Spirit of truth, whom the world cannot receive, because it does not see Him or know Him, but you know Him because He abides with you and will be in you.” (See, also, John 15:26; 16:7.)

Then, after Jesus was raised from the dead and just before He ascended, Acts 1:4-5 reports, “Gathering them together, He commanded them not to leave Jerusalem, but to wait for what the Father had promised, ‘Which,’ He said, ‘you heard of from Me; for John baptized with water, but you will be baptized with the Holy Spirit not many days from now.’” On the Day of Pentecost, they all were baptized with the Spirit who came on them with power, they spoke in tongues, and they became powerful witnesses for Christ.

Some say that we, too, need to experience what the disciples experienced at Pentecost: Subsequent to salvation we need a dramatic experience of the baptism of the Spirit, where we receive the Spirit and speak in tongues. But that is to misunderstand that Pentecost was a one-time historical event where the risen and ascended Lord Jesus sent His Spirit to dwell with His church. If anyone would seem to lack the Holy Spirit, it would be the immature Corinthians. But Paul told them (1 Cor. 12:13), “For by one Spirit we were all baptized into one body, whether Jews or Greeks, whether slaves or free, and we were all made to drink of one Spirit.” (See, also, Gal. 3:3.)

So all believers in Jesus Christ in the church age are indwelled by the Holy Spirit. Paul wrote (Rom. 8:9), “However, you are not in the flesh but in the Spirit, if indeed the Spirit of God dwells in you. But if anyone does not have the Spirit of Christ, he does not belong to Him.” The Holy Spirit is the seal of our redemption (Eph. 1:13-14; 4:30). He gives spiritual gifts to all believers (1 Cor. 12:7-11). The Spirit reveals to us the riches that God has prepared for us who love Him (1 Cor. 2:9-10), which include every spiritual blessing in the heavenly places in Christ (Eph. 1:3) and all that we need for life and godliness (2 Pet. 1:3-4).

But maybe you’re wondering, “If the Holy Spirit is living in me, then why don’t I experience the rivers of living water inside of me and flowing from me? Why is my life more accurately described as a trickle of water, not rivers?” Other Scriptures teach that …

2. We must learn to walk in the Holy Spirit to experience His fullness.

He does not control us automatically. In Galatians 5:16, Paul writes, “But I say, walk by the Spirit, and you will not carry out the desire of the flesh.” He goes on to list some of the deeds of the flesh and the contrasting fruit of the Spirit. Then he repeats (5:25), “If we live by the Spirit, let us also walk by the Spirit.” That is, if the Holy Spirit gave us new life, then we need to rely on the Spirit step by step, day by day.

Walking is something we have to learn how to do as children. At first, we fall a lot. But after a while, we hardly think about it, unless we’re on a slippery surface. Walking is not spectacular. Paul doesn’t say, “Leap by the Spirit or fly by the Spirit.” It’s a slow, step by step process that will gradually get you where you’re going if you keep at it. To walk by the Spirit means that each day in every situation you yield yourself to Him, relying on Him to work in and through you. If during the day the flesh rears its ugly head with impure thoughts, selfishness, anger, or whatever, you immediately confess it to the Lord, turn from it, and ask the Holy Spirit to control your thoughts, words, and actions again. As you learn to walk this way consistently, slowly the fruit of the Spirit will grow in your life: love, joy, peace, patience, kindness, goodness, faithfulness, gentleness, and self-control (Gal. 5:22-23).

But, why does the Lord give us the Holy Spirit, portrayed here as “rivers of living water” flowing from our innermost being?

3. Jesus Christ blesses all who believe in Him with rivers of living water so that we will be satisfied in Him and so that we become a source of blessing to others.

A. Christ blesses us with rivers of living water so that we will be satisfied in Him.

“Innermost being” is literally, “belly.” The belly is the inner part of us that is always craving something (Phil. 3:19; this insight from A. W. Pink, Exposition of John, on But here, rather than craving earthly things, the implication is that our inner cravings are abundantly satisfied through the indwelling Spirit.

There are many Old Testament Scriptures that link water to God’s abundant blessing on believers (e.g. Ps. 78:15-16; Prov. 4:23; Isa. 44:3; Ezek. 36:26-27; 47:1-9; Joel 3:18; Zech. 13:1; 14:8). But D. A. Carson (The Gospel According to John [Eerdmans/Apollos], pp. 325-328) argues that when Jesus here says, “as the Scripture says,” He was referring primarily to Nehemiah 8 & 9. In Nehemiah 8, the returned remnant listens as Ezra expounded the Law and encouraged them that “the joy of the Lord is your strength” (Neh. 8:10). Then they discovered the command about the Feast of Booths and they celebrated it with great joy (8:17). Then (chap. 9), Nehemiah prays and recounts Israel’s deliverance from Egypt and their time in the wilderness, mentioning God’s provision of manna and water (9:15). He repeats (9:20), “You gave them Your good Spirit to instruct them, Your manna You did not withhold from their mouth, and You gave them water for their thirst.”

The picture is that God sustained and satisfied the needs of His people through His Spirit, even when they were in a barren land. That’s the picture Jesus uses here: Jesus supplies us with the abundant, soul-satisfying rivers of living water of His Spirit, who reveals to us the riches of Christ for our every need. We should follow George Muller’s example and begin every day by seeking to be truly at rest and happy in God (A. T. Pierson, George Muller of Bristol [Revell], p. 257; see also, p. 315). But it doesn’t end there:

B. Christ blesses us with abundant rivers of living water so that we will be a source of blessing to others.

The rivers flow out of us to others who are thirsty. The world is a barren desert, and people are dying of thirst. You and I are to be the rivers of living water that these dying people need. As they see Christ in us (the fruit of the Spirit) and want what we have, we can tell them how they can come to Jesus and drink. Lost people desperately need what only we who have believed can give them.

But the rivers should also flow from us to other believers, especially to those who may be going through a dry spell. Even Paul and Titus were refreshed by other believers (1 Cor. 16:18; 2 Cor. 7:13). As you’re filled with the Spirit and satisfied in Christ, you can overflow to those around you, beginning in your home. Love, joy, peace, patience, kindness, goodness, faithfulness, gentleness, and self-control should be flowing daily from husbands to wives and from wives to husbands, from parents to children and from children to parents. These qualities should be flowing between us in the church, even if you find a fellow believer difficult to be around.

If you only come to church to get something for yourself, you’ll be like the Dead Sea. It’s so salty that nothing can live in it because it has rivers flowing into it, but nothing flows out of it. When you come to church, come with the prayer, “Lord, fill me with your Spirit and flow out of me toward those who may be thirsty.” As you allow the rivers to flow out of you to others, you’ll discover that you’re actually more filled than before you gave out! That’s the key to preventing burnout: Be satisfied in Christ and let His fullness flow through you to others.


What should you do in response to Jesus’ promise here? First, honestly assess the degree to which “rivers of living water flowing from your innermost being” describes you. If it doesn’t describe you at all, then come to Jesus and drink! If you have to admit that it’s more like a trickle, then make it your priority to be satisfied daily with the riches of Christ. Walk in the Spirit and ask Him to fill you. Then get your focus off yourself and onto those you can bless. Pray that your normal experience would be that from your innermost being rivers of living water would flow to a thirsty world.

Application Questions

  1. Assess your normal experience: To what extent does “rivers of living water flowing from your innermost being” describe you?
  2. To the extent that it does not describe you, try to determine why not. Is your trust in Christ as Savior? Are there sins that keep you from this blessing? Do you feed on Him in the Word daily?
  3. Note that most of the fruit of the Spirit have a relational dimension. How can you see these qualities grow in your relationships?
  4. Walking in the Spirit seems harder and slower than a sudden, dramatic “baptism” in the Spirit. Why does the Bible command us to walk in the Spirit, but never to be baptized in the Spirit?

Copyright, Steven J. Cole, 2014, All Rights Reserved.

Unless otherwise noted, all Scripture Quotations are from the New American Standard Bible, Updated Edition © The Lockman Foundation

Related Topics: Christian Life, Pneumatology (The Holy Spirit), Spiritual Life

Rhythm of Prayer

Related Media

Introduction to the Rhythm of Prayer

Rhythms define our lives. The habits we adopt and the patterns we repeat form our daily existence, direct our decisions and feed our motivations. The rhythms of life bring normalcy to unforeseen disasters and our highest celebrations. This is true of our physical and emotional lives and also true of our spirituality. We were created for a loving relationship with our Creator that is renewed and strengthened by the rhythm of prayer.

By rhythm of prayer we mean regular, fixed times of the day. The morning and the night are often cited in the Psalms as a call to prayer:

In the morning, Lord, you hear my voice;
In the morning I lay my requests before you and wait expectantly (Ps. 5:3)

On my bed I remember you;
I think of you through the watches of the night (Ps. 63:6)

The rhythm of prayer has a rich spiritual history. “Fixed-hour prayer…actually had its origins in the Judaism out of which Christianity came. Centuries before the birth of Jesus of Nazareth, the Hebrew psalmist wrote the ‘Seven times a day do I praise you’ (Ps.119: 164).” By the time of Christ, the people of God responded to ringing of forum bells that called them to prayer, including both Jews and then Christians. 1 Scriptures teach us that Jesus followed a rhythm of prayer while on earth. Often he rose early in the morning to pray.

Very early in the morning, while it was still dark, Jesus got up, left the house and went off to a solitary place, where he prayed (Mark 1:35)

But Jesus often withdrew to lonely places and prayed (Luke 5:16)

With the crowd dispersed, he climbed the mountain so he could be by himself and pray. He stayed there alone, late into the night (Matthew 14:23 The Message)

As the early church saw in the lives of Old Testament saints and the Lord Jesus Christ a rhythm of daily prayer, they incorporated into their lives this same practice. “…by the second and third centuries the great Fathers of the Church- Clement (c 150-215 A.D.), Origen (c. 185-254 A.D.), Tertullian (c.160-225 A.D.), etc- assumed as normative the observance of prayers in the morning and at night as well as for the so-called ‘little hours’.” 2 Although the Catholic (west) and Orthodox (east) Churches broke fellowship around 1000 AD both continued to practice a form of the “Daily Office” or “Daily Hours” (names given to fixed rhythms of prayer). Likewise, as the Reformation swept Europe, Anglicans produced The Book of Common Prayer (a daily/monthly/yearly rhythm of prayer guide).

Throughout church history, though the wording of the prayers has changed, the rhythm of prayer has remained a spiritual constant necessity for growing believers.

Knowing the biblical and historical call to a rhythm of prayer we might ask how to we join this on-going practice? The writer includes several choices below.

The Psalms

“The Psalms were written as Prayers. God’s people have prayed these prayers for thousands of years as they have sought guidance and help in everyday experiences.”3 Praying through the Psalms, monthly or yearly, morning and evening reveal the common challenges of life, its joys and sorrows and the faithfulness of our loving, caring God.

The Lord’s Prayer

When the disciples asked how they should pray, Jesus answered:

“‘Our Father in heaven, hallowed be your name,
your kingdom come, your will be done, on earth as it is in heaven.
Give us today our daily bread.
And forgive us our debts, as we also have forgiven our debtors.
And lead us not into temptation, but deliver us from the evil one

(Matthew 6:13 Or from evil; some late manuscripts one, / for yours is the kingdom and the power and the glory forever. Amen.) (Matthew 6:9-13)

“The Didache, a collection of practical instructions for the early church, instructs believers to say the Lord’s Prayer three times a day.”4

The Jesus Prayer:

“The Jesus prayer is recognized in the Church as a very important form of prayer to help us progress in our spiritual maturity by coming closer to a unity with God. Some say it is the only prayer we need to learn. The prayer is very simple. It is said like this: Lord Jesus Christ, Son of God, have mercy on me a sinner. This prayer can be said by anyone at anytime. One does not even have to be literate to be able to invoke this prayer. Metropolitan Anthony Bloom says, ‘More than any other prayer, the Jesus Prayer aims at bringing us to stand in Gods presence with no other thought but the miracle of our standing there and God with us, because in the use of the Jesus Prayer there is nothing and no one except God and us.’ ”5

Although we may have a plan to join the rhythm of prayer, there will be times when we just don’t “feel” like praying. There are times for all of us when the routine of the rhythm gets tiresome. We don’t “feel” like shaving before going to work, we don’t “feel” like planning another meal. Yet, despite your feelings, you choose to get up, get dressed and go to work, to drive the children to school, to do those scheduled errands. Your life rhythm goes on regardless of how you “feel” that day. Sometimes you will not “feel” like praying. An invaluable help can be a prayer book that lists your prayers for the day (see endnotes and resources). As you read you can honestly confess to God a lack of desire to pray. Perhaps you will discover that keeping the rhythm of prayer changes the heart. “Sometimes all you have to do is show up.”6

Can You hear, O God, what I have to say?
Do you feel something of what I feel this morning?
I know, O God, that You are grieved
by the selfishness of Your children.
The world you created seems to be falling apart.
Your creatures are living for themselves alone.
They are proud and self-sufficient.
They think they don’t need You any longer.
I also know, O Lord, that I cannot exist
without the assurance of Your eternal love.
Thus I commit myself once more to You and Your purposes.
Help me to walk in Your path for my life.
Give me the grace to overcome the many obstacles in the way
(Psalm 5:1-8)7

Additional Resources:

Bounds, E. M., E.M. Bounds on Prayer .

Barton, Ruth Haley. Sacred Rhythms: Arranging Our Lives for Spiritual Transformation. [use with discretion]

1 Phyllis Tickle, The Divine Hours (New York: Doubleday, 2000),  x.

2 Tickle, xi.

3 Rueben P. Job and Norman Shawchuck, A Guide to Prayer for All Gods People (Nashville: Upper Room Books), 13.

4 Shane Claiborne, Jonathan Wilson-Hartgrove and Enuma Okoro, Common Prayer (Grand Rapids: Zondervan), 16.


6 Claiborne, 20.

7 Leslie F. Brandt, Psalms/Now (St. Louis: Concordia Publishing House), 11.

Related Topics: Devotionals, Sanctification, Women's Articles

క్రైస్తవ విశ్వాసపు ప్రాథమిక సత్యాలు

This a translation into the Telugu language of the original study by Vickie Kraft. This study examines the core beliefs essential to the Christian faith—why we believe what we do about God, the Bible, the creation of mankind and subsequent Fall, Jesus Christ the Lord, our need for salvation, the Holy Spirit and the church.  

Related Topics: Basics for Christians, Curriculum, Discipleship, Faith

[క్రైస్తవ విశ్వాసపు ప్రాథమిక సత్యాలు -1] బైబిల్ - దేవుని వాక్యం

Related Media


“లేఖనములు : బైబిల్ దైవావేశము తో దేవుని నుండి పలుకబడిన వాక్కు అనియు దాని మూల రచనలు దోషరహితమైనవనియు సిద్ధాంతము మరియు అనుచరణకు అంతిమ ఆధికారము కలదనియు నమ్ముచున్నాము.

‘పెరేడ్’ అనే మ్యాగజైన్ లో కార్ల్ సాగన్ అనే వ్యక్తి క్యాన్సర్ తో తన అనుభవాన్ని తెలియజేసాడు. ఆయనకు పునర్జన్మ మీద నమ్మిక లేదు. క్రైస్తవులు , ముస్లిములు , యూదులు మరియు హిందువులు ఆయన గురించి ప్రార్ధించినట్లు

తెల్పినాడు. “ దేవుడు ఉన్నట్లయితే ,ప్రార్ధన ద్వారా ఆయన ప్రణాళిక మారగలిగినదైతే నేను ఆయనకెంతో కృతజ్ఞుడిని” . కార్ల్ సాగన్ ఖగోళ శాస్త్రాన్ని చదివాడు. ఈ దినాలలో విశ్వమంతటి మీద అధికారం ఆయనకు కలదు . కాని తన విద్య సృష్టికర్త ఐన దేవునిని ఆరాధించకుండా త్రుణీకరించేలా చేసింది. అంతే కదా ! రోమా 1:18 – 20 చెప్పుచున్నది కాదా?

రోమా 1:18 20 చదవండి.

సృష్టి ద్వారా దేవుడు వున్నాడనియు ఆయన అనంత శక్తిగలవాడనియు మనము తెలుసుకోగలము. కాని దేవుడు దానికంటే మరి ఎక్కువగా తనను తను ప్రత్యక్షపరుచుకున్నాడు.

హెబ్రీయులు 1:1-2 చదవండి.

ఆయన ప్రవక్తలద్వారా తన మాటలను పలికించాడు. కాని ఆయన చివరిగా మరియు సంపూర్తిగా తన ప్రత్యక్షతను తన కుమారుని ద్వారా వెల్లడిపరిచాడు. దేవుడు ఎలా ఉంటాడో యేసు ద్వారా తెలియబడుచున్నది. ఆయన ఎలా ఆలోచించే వాడో ,ఎలా స్పందించే వాడో మరియు ఆయన కార్యములు దేవుడు వీటినన్నిటిని బైబిల్ నందు భద్రపరిచాడు. దేవుని గురించి మనమేమి విశ్వసిస్తున్నామో దానికి మూలము బైబిల్. క్రీస్తు , మానవత్వం ,రక్షణ ,పరలోకం ? మనకు గల అధికారం?

మనము ఎందుకు బైబిల్ ను విశ్వసించాలి ? మన జీవితాన్ని నియంత్రిస్తూ మనలను అధికారపూర్వకంగా నడిపిస్తున్నదనటానికి ఋజువు ఏమిటి?

బైబిల్ గ్రీకు పదమైన బిబ్లోస్ (biblos) అనగా పుస్తకము , బిబ్లియా (biblia) అనగా పుస్తకములు నుండి వచ్చినది. బైబిల్ అన్న పదం బైబిల్ లో ఎక్కడా ఉపయోగించలేదు.

బైబిల్ విశిష్టమైన దేవునివాక్యం గల పుస్తకం

బైబిల్ దేవునివాక్యం గల విశిష్టమైన పుస్తకం అనుటకు 2 ఋజువులు కలవు. అవి బాహ్యమైన మరియు అంతర్గతమైన ఋజువులు.

బాహ్యమైన ఋజువులు External evidence

1. బైబిల్ యొక్క నిరంతరత (The continuity of the Bible)

దాదాపు 40 మంది రచయితలచే సుమారు 1600 సంవత్సరాల కాలంలో రచింపబడినను అది ఒకే పుస్తకమైయున్నది కాని అనేక పుస్తకముల కూర్పు కాదు. రచయితలలో రాజులు,సామాన్యులు,తత్వజ్ఞానం కలవారు, జాలరులు, వైద్యుడు, పన్నులు వసూలు చేసే అధికారి, రాజనీతిజ్ఞులు,కవులు మరియు రైతులు వున్నారు.

ఇటలీ, గ్రీసు,బబులోను, పర్షియా మరియు ఇశ్రాయేలు మొదలైన అనేక దేశాలలో

వ్రాయబడింది. ఈ రచయితలు వేర్వేరు సాంస్కృతిక నేపధ్యం గలవారు మరియు విభిన్నమైన అనుభవాలు కలిగి వుండిరి. వారందరూ తమ తమ స్వభావాల్లో మరియు వ్యక్తిత్వాల్లో విభిన్నమైనవారు.

వారు 3 భాషలలో వ్రాశారు. పాతనిభంధన : హీబ్రూ, అరామీ భాషలలో, క్రొత్తనిభంధన : గ్రీకు భాషలో

కాని బైబిల్ విభిన్న రచయితలతో వ్రాయబడిన సంకలనం (anthology) కాదు.ఆదికాండము నుండి ప్రకటన వరకు అద్భుతమైన కొనసాగింపు మరియు ఏకత్వము కలదు.

స్వర్గాన్ని కోల్పోవుటతో ఆరంభమయ్యే ఆదికాండము స్వర్గాన్ని తిరిగిపొందే ప్రకటన

గ్రంధంతో ముగుస్తుంది. జీవవ్రుక్షానికి ద్వారాన్ని మూసివేయుట ఆదికాండములో చెప్పబడితే ,దానిని ఎప్పటికీ తెరిసివుంచడాన్ని ప్రకటనలో చూడగలము. (Geisler & Nix . Evidence that demands verdict P19)

సిద్ధాంతము క్రమమైన రీతిలో తెలియజేయబడుతూ వచ్చింది.రక్షణ గూర్చి .కా 3 లో ప్రస్తావిన్చబడగా , అనేక వాగ్ధానాల చిత్రీకరణల ద్వారా పాతనిభంధనలో రూపొందింపబడగా , సువార్తలలో సాధ్యపడింది. పత్రికలలో వివరించబడింది.ప్రకటన గ్రంథంలో మహిమకరంగా ముగించబడింది.

2. బైబిల్ ప్రత్యక్షతల విస్తృతి (The extent of biblical revelation)

బైబిల్ లోని రచనలన్నీ మానవ జ్ఞానానికి సంబంధించిన తొలిదినాల్లో అనగా రచయితలకు నూతన పరిశోధనలు తెలియక ముందే వ్రాయబడ్డాయి.కాని వారు వ్రాసిన విషయాలు తరువాతి పరిశోధనలతో విభేదించలేదు.

యెషయా 40:22 – ఆయన భూమండలము మీద ఆసీనుడైయున్నాడు.

ఇది 2800 సంవత్సరాల క్రితం వ్రాయబడింది.

యోబు 26:7 - శూన్యమండలము పైని ఉత్తర దిక్కున వున్న ఆకాశవిశాలమును ఆయన పరిచెను. శూన్యముపైని భూమిని వ్రేలాడదీసెను.

ఇది 4000 సంవత్సరాల క్రిందట వ్రాయబడింది.

పురావస్తు శాస్త్రవేత్తలు (Archeology) బైబిల్ లో చెప్పబడిన అనేక విషయాలకు ఋజువులు కనుగొన్నారు.(Hittites,Sargon)

3. బైబిల్ యొక్క ప్రచురణ మరియు ప్రభావము (Influence and Publication of Bible)

బైబిల్ వలె ఏ పుస్తకము అనేక భాషలలో ప్రచురింపబడలేదు .ఇప్పటికీ ఎక్కువగా అమ్ముడవుతున్న పుస్తకం . ఫ్రాన్స్ కు చెందిన హేతువాది Voltaire ఒక వంద సంవత్సరాల లోపు బైబిల్ అనబడే పుస్తకము మరుగునపడిపోతుంది. మరియు క్రైస్తవుల ఉనికి తుడిచివేయబడి చరిత్రలో కనుమరుగు అవుతుందని పలికాడు . కాని Voltaire చరిత్రలో కనుమరుగయ్యాడు కాని బైబిల్ ఇప్పటికీ ప్రపంచమంతా వ్యాప్తి చేయబడుతూనే వున్నది. వాస్తవానికి విచిత్రంగా Voltaire మరణించిన 50 సంవత్సరాలకు Geneva Bible Society వారు ఆయన ఉపయోగించిన press మరియి గృహాన్ని అనేక బైబిల్లను ముద్రించే స్థలంగా ఉపయోగించారు. (Evidence P23)

4.రాతప్రతుల ఆధారాలు (Manuscript evidence)

పురాతన రచనల రాతప్రతులతో పోలిస్తే క్రొత్తనిబంధనకు సంభందించి 13,౦౦౦ రాతప్రతుల భాగాలు లభ్యమైనాయి. ప్రతులు కొన్ని 2 శతాబ్ధపు కాలపు నాటివి .

Sir. Frederic Kenyon, director అండ్ principal librarian of the British museum విధంగా అన్నారు: ఏ ఇతర పురాతన గ్రంధానికి కూడా దాని వాక్యభాగానికి సరిపడిన సాక్ష్యాధారాలు లేవు. పక్షపాతము లేని (రహిత) మేధావి కూడా వాక్యభాగం సరైనది కాదు అని తిరస్కరించలేదు.

5. పక్షపాతము లేని బైబిల్ (unprejudiced authority of Bible)

ఈ మానవ రచనలు (మూలముగా) మానవుల పక్షముగా వ్రాయబడలేదు. బైబిల్ నందు ఘనతవహించిన మానవులందరి (అబ్రహాము ,మోషే ,దావీదు ,పేతురు )

పాపములు మరియు బలహీనతలు కూడా వివరించబడియున్నవి.సాతాను మరియు మానవుని(యోబు ) మధ్య జరిగిన తప్పులు మరియు పొరపాట్లు పొందుపరచబడినవి. నేటి మానవుని యొక్క స్వాభావిక ప్రవృత్తి దాని యందు నిక్షిప్తం చేయబడింది.

6. బైబిల్ యొక్క విశిష్టత (The supreme haracter of the Bible)

దేవుని యొక్క వ్యక్తిత్వాన్ని మరియు మహిమను ఆయన కుమారునిలో ప్రత్యక్షపరిచే బైబిల్ ఎంతో అతీతమైనది. మర్త్యమైన మానవుడు యేసుక్రీస్తు వంటి వ్యక్తిని ఎన్నడూ కనుగొనలేడు. మనము ప్రయత్నించి ఆయనను రూపొందించలేము. గ్రీకు పురాణాలలో వారి దేవతలు వారి యొక్క (magnified images) ప్రతిబింబాలైయున్నవి.

బి .అంతరంగిక ఋజువులు (internal evidence)

2 తిమోతి 3:16 -13 చదవండి Theopnestos = God-breathed

క్రొత్తనిబంధనలో ఇక్కడ మాత్రమే ఈ విధంగా వ్రాయబడింది.

లేఖనము దైవావేశపూరితమైనది.

ఈ దైవావేశము రచయితలకు కాదు గాని దేవుని వాక్యానికే సూచిస్తుంది. రచయిలతల పొరపాటు వలన ఏదైనా తప్పు దొర్లివుండవొచ్చును గాని దేవుడు వారి మనస్సులో తన లోప రహితమైన వాక్యాన్ని వుంచాడు. అందుచే వారు రచించిన దేవుని వాక్యం లోపరహితమైనది. మానవులైన రచయితలకు ఎలా వ్రాయాలో దేవుడు ఏవిధంగా తెలిపాడు?యాంత్రికంగా ప్రభోదించుట వలన మాత్రమే కాదు.

చదవండి 2 పేతురు 1:20-21

మానవ మాత్రులైన రచయిత ఒక పడవ లోని ప్రయాణికులను గమ్యస్థానానికి చేర్చునట్లు మానవ మాత్రులైన రచయితలు దేవునిచే గమ్యం వరకూ నడిపించారు .

దేవుడు అనేక మార్గాల ద్వారా తన వాక్యాన్ని ప్రకటించాడు.

నిర్గమ 34:27 : ఈ వాక్యములను వ్రాసికొనుము అని చెప్పినాడు.

యెహోవా వాక్కు ప్రవక్తలకు ప్రత్యక్షమాయెను. : యిర్మియా 1:2 ;హోషేయ 1:1 దర్శనములు మరియు స్వప్నములు దానియేలు 2:1;7:1 ల ద్వారా తెలియజేయబడింది.

కనుక లేఖనములు దేవుని యొక్క సంపూర్ణ అధికారాన్ని మరియు పరిపూర్ణతను తెలియజేయుచున్నవి .

ఆయన ఏ దోషము లేని మరియు లోపరహితమైనవాడు.

ప్రేరణ యొక్క విస్తృతి సమస్త లేఖనము (Extent of Inspiration—ALL Scripture)

ప్రతి యొక్క పదము సమానముగా దేవునిచే ప్రేరితమైనది. నోటిమాట ద్వారా అందించిన పదాలు మరియు సమగ్రమైన భావముతో కూడిన పదాలు . బైబిల్ దేవుని వాక్యాన్ని మాత్రమే కలిగియుండవు కాని , ఆ వాక్యము నీతో మాట్లాడుతుంది.

1 తిమోతి 5:18 – పౌలు లూకా 10 :7 ను ద్వితియోపదేశకాండము 25:4 కి వున్న సమానమైన లేఖనముగా పేర్కొన్నాడు (Graphe)

2 పేతురు 3 :15-16 – పేతురు , పౌలు యొక్క రచనలను ఇతర లేఖనభాగాలతో సమానవైనవిగా పేర్కొన్నాడు.

శబ్ద సంబంధమైన సంపూర్ణ దైవావేశము (verbal plenary inspiration)

నిర్వచనము : పరిశుద్ధాత్ముడు మానవాతీతమైన పరిచర్య ద్వారా

మానవమాత్రులైన రచయితలు లేఖనాలను వ్రాయునపుడు తమ వ్యక్తిగత ఉద్దేశాన్ని ప్రచురపరచకుండా లోపరహితమైన దేవుని ప్రత్యక్షత మానవాళికి వెల్లడియగునట్లు మౌలికమైన రచనలను పర్యవేక్షించాడు.

ఆదిమ రచనలలో మానవ రచయితలు పదాలను ఎంపిక చేసే విషయంలో దేవుని ఆత్మ వారిని నడిపించింది. అనేక పుస్తకాలు రచయిత యొక్క వ్యక్తిగత శైలి భాషాకూర్పు మరియు వారి వ్యక్తిత్వాన్ని కనపరిచే ఆలోచనలు , భావాలు , అనుమానాలు ,ప్రార్ధనలు , భయాలు మున్నగు వాటిని వెల్లడిపరుస్తాయి.

లూకా వైద్యుడు కనుక వైద్యానికి సంభందించిన విషయాలను /పదాలను ఉపయోగించాడు.

పౌలు గ్రీకు భాషలో పండితుడు కనుక గ్రీకు పద్యాలను అక్కడక్కడా ఎత్తిచెప్పాడు. (.కా 17 )

దేవుడు మానవ రచయితలను ఏర్పాటు చేశాడు.

కాని మనుష్యులు వారు వ్రాసే విషయాలను అర్ధం చేసుకోలేకపోయారు. (దానియేలు12:8-9).అయినప్పటికీ ,దేవుని నడిపింపులో వారు 66 పుస్తకాలను రచించారు .ఒక ఏకత్వము మరియు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క స్థిరమైన ప్రత్యక్షత వారి రచనలకు తోడ్పడింది.

ధృడమైన అంతర్గత సాక్ష్యము (consistent internal testimony)

బైబిల్ లోని పాత మరియు క్రొత్త నిబంధన భాగాలూ ధృడంగా దేవుని వాక్కును వెల్లడిపరుస్తున్నాయి.

నిర్గమ 20 :1 ; ద్వితియో .కా 6 :6-9; 2 సమూయేలు 22 :31,23 :2; కీర్తనలు 19:7-11 , 11:9,11,18, 89 – 91;97 ,100 ,104-5,13౦ ; సామెతలు 30 :5-6;

యెషయ 55:10-11;22:29; మార్కు 13:31; యోహాను 2:22;5:24;అ.కా 17:11;

2 తిమోతి 2:15 ;1 పేతురు 1: 23-25; ప్రకటన 1:1-3;22:18.

యేసు యొక్క సాక్ష్యము (Testimony of Jesus)

యేసు మరియు పాతనిబంధన (Jesus and the OT)

మత్తయి 5 :18 ; యోహాను 10:35 లేఖనము విడదీయరానిది

ఆయన పాతనిబంధన నెరవేర్పుగా వచ్చాడు మత్తయి 1:22-33; 4:14 ;8:17; 12:17;15:7 ,8 ;21:4-5

కీర్తన 110:1 మరియు మత్తయి 22:43-44 ప్రతిమాట ఎంతో ఖచ్చితమైనది .

పరిశుద్ధాత్ముడు మరియు దావీదు.

లూకా 24 :27 ఆయనకు సంభందించిన లేఖనాలన్నీ ఎంతో ఖచ్చితమైనవి. యోహాను 5:39-40

క్రొత్తనిభంధన లో ప్రాముఖ్యమైన అన్ని భాగాలలో ఆయన పాతనిభంధన వాక్యాలను ఎత్తి చెప్పాడు , ముఖ్యంగా మితవాదులు (liberals) వ్యతిరేకించే పుస్తకాలనుండి ఉదా: ద్వితియోపదేశ కాండము, యోనా,దానియేలు

ద్వి.కా 6: 16 –మత్తయి 4:7 ; యోనా – మత్తయి 12:40; దానియేలు 9:27 ;12:11-మత్తయి 24:15

యేసుక్రీస్తు యొక్క వ్యక్తిత్వము మరియు సత్యాన్ని ప్రశ్నించకుండా పాతనిబంధన ప్రేరణను ప్రశ్నించుట అసాధ్యము. క్రీస్తు యొక్క నమ్మకత్వము ప్రధానమైనది. ఆయన ,”నేనే సత్యాన్ని “ అని చెప్పాడు.మితవాదులు అభ్యంతరపడినట్లుగా తన వయస్సుకు సంభందించిన వివాదాన్ని ఆయన లేక్కబెట్టలేదు.

యేసు మరియు క్రొత్తనిభంధన (Jesus and the NT)

క్రొత్తనిభంధన రచనలను యేసు ముందుగానే వెల్లడించాడు. యోహాను 14 :25 – 26 ;15:26-27 ;16:12-13

పరిశుద్ధాత్ముడు మానవమత్రులైన రచయితలకు , పాతనిభంధన రచయితలకు తోడ్పడినట్లే క్రొత్తనిభంధన రచయితలకు తోడ్పడ్డాడు .

బైబిల్ నందు యేసు యొక్క సాక్ష్యము నిర్ణయాత్మకమైనది.ఆయన దేవుడు మరియు పాపరహితుడు అని మనము నమ్మినట్లయితే ఆయన సత్యవంతుడు అని మనము విస్వసించినట్లయితే మనము లేఖనములు ఏర్పరచబడిన విధానము కూడా నిర్దిష్టమైనవి అని అంగీకరిస్తాము. మనకు ప్రతీ విషయము సంపూర్ణంగా అర్థం అవ్వాలని లేదు. అది అంత ముఖ్యం కాదు. నాకు అణుశక్తి గురించి ఏమాత్రం అర్థం కాదు.కాని దాని యొక్క శక్తిని నేను నమ్ముతాను. దాని ప్రభావాన్ని చూచాను. లేఖనముల యొక్క శక్తిని నేను అనుభవించాను. వాటి గురించి పూర్తిగా అర్థం కాకపోయినప్పటికీ!

బైబిల్ సరిగా అర్థం చేసుకునే క్రమంలో మనము గుర్తించవలసినదేమనగా లేఖనములు వెల్లడిచేసే అన్ని విషయాలు మనకు అర్థం కావు కాని బైబిల్ నందు మనకు అర్థం కాగలిగిన విషయాలను చాల అందంగా ఒక క్రమంలో పొందుపరచబడి మరియు దేవుని గూర్చి ఆయన యందలి విశ్వాసాన్ని గూర్చి ఖచ్చితంగా వెల్లడించే ఒకే ఒక్క మూలాధార గ్రంథం. దానియేలు గ్రంథం వలె నేరవేర్చబడిన ప్రవచనం,యేసు యొక్క సాక్ష్యం మరియు సర్వశక్తి మంతుడు ,సర్వజ్ఞుడైన దేవుని ఊపిరి మూలముగా ఏర్పడిన లేఖనాలు ఆయన మనలను ప్రేమిస్తూ తన కుమారుడైన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా మనలను ఆయన స్వాస్త్యముగా చేసుకున్నాడని బలంగా నమ్మునట్లు పరిశుద్ధాత్మ ఆ లేఖనాలు ఉపయోగిస్తున్నది.కనుక మనము మన విశ్వాసము మరియు నడతపై బైబిల్ కు అధికారము కలదని నమ్మవచ్చును.

బైబిల్ యొక్క అధికారం (Biblical Authority)

నిర్వచనము : దేవుని గుణ లక్షణాలను ,దేవుని చిత్తాన్ని ఖచ్చితంగా మరియు నిశ్చయంగా తెలియపరుచుటలో దైవికమైన శక్తి కలిగినది (దేవుని వాక్యము) బైబిల్.

(లేఖనాలు)బైబిల్ అధికారము కలిగినది ఎందువలనంటే

1. అవి దైవావేశము వలన కలిగినవి (దైవప్రేరితము)

2.పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరణ ఆధికారము క్రింద ఎన్నిక చేయబడిన వ్యక్తులచే వ్రాయబడినది.

3.ఈ లేఖనములను దైవత్వములోని రెండవ వ్యక్తియైన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా నిర్ధారించబడినవి.

4.లేఖనాలు పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరితము.(ఎఫె 6:17 ,హెబ్రీ 4 :12, 1 తిమో 4 :1). ఆత్మ ఖడ్గము ,జీవము కలిగి శక్తి కలిగిన రెండంచుల వాడిగల ఎటువంటి ఖడ్గము కంటే పదునైనది.

5.లేఖనాల గుణలక్షణాలు నిరూపింపబదినవి.

II తిమో 3 :16-17 (ఫిలిప్స్ ) మరొకసారి చదవండి.

“ దైవజనుడు సన్నద్ధుడై ప్రతి సత్కర్యమునకు పూర్ణముగా సిద్ధపడి యుండునట్లు దైవావేశము వలన కలిగిన ప్రతి లేఖనము ఉపదేశించుటకును, ఖండించుటకును , తప్పు దిద్డుటకును, నీతి యందు శిక్ష చేయుటకును ప్రయోజనకరమైయున్నది “.

ప్రామాణికత-కొలబద్ద –కొలమానం

ప్రామాణికత అనగా లేఖన భాగములను(పుస్తకములను) కొలుచుటకు వాడిన ఖచ్చితమైన కొలబద్ద.

ప్రామాణిక పుస్తకంగా చేర్చుటకైన పరీక్షలు.

1.అది అధికారులతో చెప్పబడినదా (ప్రభువు సెలవిచ్చినదేమనగా ...)

2.అది ప్రవచానాత్మకమా (దైవజనులచే వ్రాయబాడినదా ....)

3.అనుమానాలకు తావులేనిదా(అనుమానస్పదముగా వుంటే తొలగించుట )

4.శక్తితో కూడినదా? (అది జీవితములను సమూలముగా మార్చగల దివ్యశక్తి తో కూడినదా )

5.అది దేవుని ప్రజలచే పొందబడి,కూర్చబడి,చదువబడి,ఉపయోగించబడినదా ?

నూతననిభంధన అధికారమునకైన పరీక్ష

అపోస్తులలచే గుర్తింప బడి /నిర్ధరించాబడుట ప్రామాణికత పరీక్ష

అన్వయము (Application)

పై వివరాలు వాస్తవమైతే , దేవుని వాక్యం విషయంలో మన స్పందన ఏంటి ? విశ్వసించుట /నమ్ముట

మనము వాక్యాన్ని నమ్మాలి ఎందుకంటే అది దోషరహితం , నమ్మతగినది మరియు అధికారము కలిగినది.మనము విశ్వసించి నట్లయితే , దానికి విధేయత చూపేట్లు కోరుకొనాలి . దేవుని ప్రీతిపరచుటకు ఇది ఒక్కటే మార్గము..కాబట్టి వాక్యమును చదవాలి. అర్థం చేసుకోవాలి. ధ్యానించాలి.మరియు కంటస్థం చేయాలి. మన మనస్సు లేఖనాలతో సంపూర్ణంగా నింపుకోవాలి. అప్పుడు మాత్రమే వాక్యం విన్నప్పుడు మనలోని లోపాలను గుర్తించగలం. ఈ లేఖనాలు మన తలంపులకు కావలిగా వుండి రక్షిస్తాయి. దీనికోసం మనం శ్రమించాలి. ఇటువంటి క్రియలు అంత తేలికగా జరగవు. దేవుని వాక్యంతో మనం క్రమంగా అర్థవంతంగా గడిపే సమయాన్ని దొంగిలించడానికి మనకొరకు ఒక శత్రువు వున్నాడు. అయితే వాక్యాన్ని పరిశుద్ధాత్ముడు మనకు తోడుగా నిలిచి లేఖనాలను అర్థం చేసుకోనేట్లు సహాయపడతాడు. పరిశుద్ధాత్ముడు ఈ శత్రువు కన్నా గొప్పవాడు. అత్యధిక శక్తి గలవాడు. పరిశుద్ధాత్ముడు నీకు సహాయం అందించులాగు ఆయనపై ఆధారపడవలెను.

లోకం ఏమి చెప్పినప్పటికీ , దేవుని వాక్యం వలన నీతి నియమాలను ప్రవర్తనను నియంత్రించేదిగా వుండాలి. జీవితంలో ఎదురయ్యే ప్రతి పరిస్థితిలో దేవునివాక్యం పై ఆధారపడటం లేక మన సొంత ఆలోచన లేక ఇతరుల ఆలోచన ప్రకారం నడవాలని నిర్ణయం తీసుకొనే అవకాశం మనకు వుంటుంది.

ఏదైనా విషయంలో లేఖనాలచే బోధింపబడి సరిచేసికొనిన సంఘటనలు నీ జీవితంలో ఉన్నాయా? నీ జీవిత గమనాన్ని తిరిగి సరిచేసుకోన్నావా ? లేఖనాలు నిన్ను ఆ దేవుని సేవించుటకు సన్నిద్ధపరుస్తూ ప్రోత్సాహకరంగా ఉన్నాయా ?

లేఖనాలకు విరుద్ధమైన సాజిక నమ్మకాల విషయంలో నీ ఎన్నిక ఎటువైపు ?

ఉదా : గర్భ విచ్చిన్నతి , స్వలింగ సంపర్కం మొదలుగునవి.

నీ లైంగిక కోరికలను తీర్చుకొనుట లేక పరాయి వారితో వివాహేతర సంబంధాల విషయంలో నీ ఎన్నిక ఏమిటి?

కష్టమైన కుటుంబ స్నేహితుల సంబంధాల విషయంలో సరియైన నిర్ణయాలు తీసుకొనుటకు దేవుని వాక్యం ఏవిధంగా సాయ పడుతుంది ?

నీ ఉద్యోగ భాద్యతలను లేఖనాలు ఏవిధంగా ప్రభావితంచేస్తున్నాయి?

ఇతరుల తప్పుల్ని క్షమించుటలో దేవుని వాక్యం నీకెట్లు సాయపడుతుంది?

క్రీస్తులో సంపూర్ణతను సాధించుటకు లేఖనాలు ఎట్లు ఉపయోగపడుతున్నాయి ?

మన జీవితాలకు ఒక దిశ నిర్దేశకుడు , 3400 సంవత్సరములకు పైగా నమ్మకమైన వాడిని కలిగి ఉండుట ద్వారా ప్రజలందరిలో మనమెంతో ధన్యులము. బైబిల్ కు సాటిరాగల పుస్తకము ప్రపంచంలో మరొకటి లేదు.

నిత్యమూ విశ్వసించదగినది దేవుని వాక్యము మాత్రమే . అది ఎన్నడు మనలను చులకనగా ఎంచదు.నిరుత్సాహపరచదు ఎందుకంటే దేవుడు నమ్మతగినవాడు, సత్యవంతుడు .అయితే మన అనుభవంలో వాస్తవము కావాలంటే మనము వాక్యమును నమ్మి విధేయత చూపాలి. ఇది జీవితంలో సంతోషానికి ,ఆత్మీయ ఎదుగుదలకు తాళపు చెవి వంటిది.

ధ్యానానికి ప్రశ్నలు (Study Questions)

రోమా 1:18-21 వరకు చదవండి.

1. మానవ జాతికి దేవుడు తన గురించి తాను ఏమని బయలుపరుచుకున్నాడు?

1 యోహాను 5:9-12 ,యోహాను 1 :18 , హెబ్రీ 1 :1-4 చదవండి

2. మరి ఏ రెండు విధాలుగా దేవుడు తన గురించి తాను ఏమని బయలుపరచుకున్నాడు?

IIతిమోతి 3 :16,17 చదవండి.

3. బైబిల్ లో ఎంత భాగము దైవప్రేరితాలు? ఎంత భాగము మనకు ప్రయోజనకరము ? నీకు ఏదైనా సంఘటనలో బైబిల్ వాక్యాలు ఉపయోగపడిన సందర్భము కలదా ?

II పేతురు 1: 20,21 చదవండి

4. మానవులైన బైబిల్ రచయితలు ఏమి రచించాలో ఎట్లు తెలుసుకొన్నారు? దేవుడు ఉపయోగించిన పద్ధతులు ఏవి?(నిర్గ 34:27 ,యిర్మియా 1 :2, హోషేయ 1:1, దాని 2:1;8:17)?

మత్తయి 5:17,19;యోహాను 10 :35;లూకా 24 :27 చదవండి

5 .పాతనిబంధన పట్ల యేసు ప్రభువు వైఖరి ఏమిటి?ఆయన గుణ గణాలను బట్టి లేఖనాల పట్ల తన వైఖరిని తెలిసుకోనుటలో గల ప్రాముఖ్యత ఏమి?

మత్తయి 1:22,23;4:14;8:17;12:17;15:7,8 ;21:4,5 చదవండి

6. ప్రవచనాల నెరవేర్పు పాతనిబందనను ఏమని ఋజువు చేస్తున్నవి? అవి తు.చ తప్పకుండ నెరవేరుట మన విశ్వాసాన్ని ఎట్లా బలపరుస్తుంది?

యోహాను 14:25,26;15: 26,27;16:12,13 చదవండి

7.కొత్త నిబంధన ఈవిషయంలో ఎలా వ్రాయబడిందని యేసు ప్రభువు ముందుగానే చెప్పియున్నాడు ? కొత్త నిబంధన గ్రంధ మూలకర్త ఎవరు ?

ఎఫె 6:17 ;హెబ్రీ 4:12 చదవండి

8.కొన్ని వందల సంవత్సరముల క్రితము వ్రాయబడిన గ్రంధములలో కెల్లా బైబిల్ ఎట్లు భిన్నమైనది? (ఉదా : షేక్స్పియర్ రచనలు) బైబిల్ గురించి బైబిల్ ఏమని తెలియజేస్తుంది ?

9.పై వివరణ వాస్తవమైతే దేవుని అధికారం పట్ల మన వైఖరి ఎట్లుండాలి ?అది సరైనదని నమ్మగలమా ? ఎంత భాగము అది సత్యము అని అధికారముతో కూడుకొనినదని మనము ఎంచగలము . ఆ వాక్యంతో నీవు ఏమి చేస్తావు? యేహోషువ 1:8; II తిమోతి 2 :1 ; కీర్తనలు 119, 105 ; యాకోబు 1 :22 చదవండి

Translated by Ruth Vinay , ruthvinay(at) for

Related Topics: Bibliology (The Written Word), Curriculum

7. God Conquers a Defiant Will (Judges 8:33-9:57, Abimelech)

Related Media

Judges: A Drifting People, A Delivering God (part seven)

What happens when people reject the one true God and place their allegiance elsewhere? What is the result when we exalt ourselves over everything else, and pursue our selfish ambition with abandon? Sometimes when we say, "Not Your will, but my will be done," God says, "So be it." Sometimes God grants us the desire of our hearts even when He knows it will lead to destruction. Bad things happen when we exchange God for a poor substitute. Even God's children defiantly do things our way from time to time. How did that work out for you the last time you tried it?

Related Topics: Character of God, Christian Life, Failure, Spiritual Life

Chinese--Lesson 5: What Love Looks Like (1 Corinthians 13:4-7)

Related Media



但是当整碗的西兰花被递到她面前时,她确一点也没有插取到自己的盘子里。女主人说到:"我还以为你很爱这道菜呢?" 小女孩甜甜的回答道:"哦,是的,女士,我爱,不过还没有爱到吃的地步。"



保罗关于爱的著名章节,哥林多前书13章,告诉了我们。哥林多教会强调一件美好的事情 - 属灵的恩赐(才能),却忽视了最好的(爱)。他们用他们的恩赐确没有爱。保罗指出如果哥林多教会不以爱为先,那么他们在使用上帝所赐的才能时只会是无为的。



在1到3节中保罗显明了爱的卓越,那就是爱超越了任何属灵的恩赐(才能)。因为没有爱所有的恩赐(才能)都是空洞的。在4到7节中他显明了爱的行为以及因为它无私的品质,爱是如何超越所有的恩赐(才能)的。在8到13节中他显明了爱的恒久,爱之所以超越所有的恩赐(才能)是因为它的恒久存在超越了任何恩赐(才能)。这里我们将主要谈到4到7节 - 保罗对爱的行动的描述。英语里这些单词多是形容词,但在原文希腊文里这些其实是动词。爱不是话语,而是行为!



1. 无私的爱是有耐心


希腊语耐心来自于两个词,"长久的 - 温和"人若有耐心便不会轻易动怒, 对于自己或者他人所犯的错误不会立刻给与反击。你能够容忍他人的不完美,错误和分歧。你能给予他人足够的时间来改变,给予他人足够的犯错机会,而不是马上用严厉的语言或行为来惩罚他人。丈夫们,你们对你们的妻子和孩子有耐心吗?

我读到过一个将此品质培养得远胜于我自己的人的故事。在16世纪末,一位名叫托马斯.库博(Thomas Cooper)的博士编辑,改善和增添了3万3千多字的字典。当时他的妻子,一个难以相处的女人在他不在家时把他已经搜集了八年的资料全都给烧掉了。因为她害怕自己的丈夫会因为工作而自杀。八年的工作毁于一旦。


2. 无私的爱是恩慈



3. 无私的爱是不嫉妒


4. & 5. 无私的爱是不自夸,不张狂

自夸和张狂总是成双成对出现的。它们都来自于自私并且都是嫉妒的另一面。"嫉妒是想得到他人所拥有的东西。自夸则是试图让别人嫉妒你。而嫉妒会使他人失望;自夸能使自己提高形象。"(小约翰 麦克阿瑟,麦克阿瑟新约评论,格林多前书[慕迪出版社],341页 John MacArthur, Jr., The MacArthur New Testament Commentary, 1 Corinthians [Moody Press], p. 341)。 自夸也是骄傲的外在表现。


6. 无私的爱是不做不合宜的事



7. 无私的爱是不为己谋利

它是不自私,不要求权利。阿兰 .雷德帕斯(Alan Redpath)说过,"每个基督家庭,团体,教会的不和谐的秘密在于我们谋求自己的方案和为自己谋荣耀。"R.CH.Lenski则说:"只要治愈自私,你便植下了伊甸园"(The Interpretation of I and II Corinthians [Augsburg], p. 557)。自私是所有人类的根源性问题;它是反真爱的,真爱是自我牺牲的。

伊丽莎白.埃里欧特(Elisabeth Elliot)曾对她的观众们谈到过这个主题,当时也有一些小孩子们坐在她面前。在她演讲时,她想如何才能让演讲通俗易懂。连这些小孩子也能明白并取为己用呢?过了一些时候,她从这些孩子中的一个那里受到一封信,信上说:"我正在学习如果为我的妹妹而放下我的生活。她每天下午都需要打个盹。而我并不需要。可是如果我不躺在她身边她就不去睡觉。于是我(每天)都和我的妹妹躺在一起。(这里原文用的是lay down,是一个双关语,既有放下又有躺下的意思。)这个男孩而确实学会了爱。


8. 爱是不轻易发怒


9. 无私的爱是不计他人的恶



10. & 11. 无私的爱是不喜欢不義,只喜欢真理

这两样品质是相互对立的。 摩法特(Moffatt)这样说过:"爱是从来不幸灾乐祸。"指喜爱真理的含义是喜爱以在上帝的话语为准的行为。如果某个你不不喜爱的人落入罪中,你不沾沾自喜,而是为他而泣,因为上帝为罪而伤心。


12. 无私的爱是凡事包容

包容是翻译自英文bear,此词有两个含义:"忍受"或者"保护,覆盖"就上下文的意思来翻译成中文我们取"包容"的意思。爱不是传播别人的过错。爱不是用恶意笑话,讽刺或贬低他人。爱在真理下最大限度地维护他人的人格。爱既不会编造,也不会故意强调他人的缺点。 爱是保护性的。

13. 无私的爱是凡事相信

在英文新国际翻译本(NIV)中,这句话是"Love always trusts(爱总是信任)。"信任不是说盲目地相信一个人的所有的话语,而是指不多疑,在没有一个好的理由的情况下不猜忌他/她,即使此人得罪了你。如果你失去了人对你的信任,那么就应该一小步一小步的重新赢得信任。而爱一个人,就应该在这人被证明有错之前,无论是什么情况都相信他/她。如果这人存在问题,爱也不会马上去怪罪此人。


14. 无私的爱是充满希望

爱不是悲观的。它不是期望所爱的会失败,而是成功。爱拒绝以失败结尾。它散发出神的乐观,那就是:"我知道你能够做到,因为在你里面的上帝是有能力的!"它也不会忽略现实。它不会让你在困难时闭眼,而会依靠上帝的诺言 - 祂会为爱祂的以及按照祂的意愿被自愿被召唤的所有人做好的工。所以爱是充满希望。

15. 无私的爱是凡事忍耐





幽默作家萨姆.乐威森说:"一见钟情很容易理解。而两人能够在多年后仍然也同样的眼光看对方确实奇迹"(读者文摘83年第3期Reader's Digest [3/83])。但是这并非一个奇迹;这是服从上帝,重复的面对我们的自私已经每日在家练习圣经中的爱的结果。




Related Topics: Basics for Christians, Christian Home, Christian Life, Love, Marriage, Spiritual Life

8. God Conquers Lost Causes (Judges 10:6-11:11, Jephthah)

Related Media

Judges: A Drifting People, A Delivering God (part eight)

We're all lost causes in need of the grace of God. Our sin has offended a holy God, and our rejected souls desperately need His redemption. As Christians, we can also find ourselves facing hopeless circumstances. For some of us, we arrived at our hopeless condition due to our own stubborn rebellion. For others of us, our circumstances chose us rather than the other way around. The good news is that God is in the business of redeeming our hopeless situations whether we're responsible for creating them or not. Let us recognize our lost cause, and celebrate our God Who pursues us with his relentless love.

Related Topics: Christian Life, Grace, Hamartiology (Sin), Soteriology (Salvation), Spiritual Life

9. God Conquers Pride (Judges 11:12-12:7, Jephthah)

Related Media

Judges: A Drifting People, A Delivering God (part nine)

Pride takes many forms, and the Lord finds most of them distasteful. We elevate ourselves at our own peril. We think too highly of ourselves to our own demise. When we raise ourselves up before God or above others, God will engineer circumstances that will remind us of our proper place. He will bring us low. If He wants us raised up, He will delight in doing so Himself-and He can do it much better than we can. How is pride manifested in your life?

Related Topics: Character of God, Christian Life, Glory, Spiritual Life

යාඤාවේ රිද්මය

Related Media


රිද්මය අපේ ජීවිත වලට අර්ථ දෙයි. අප ඇතිකරගන්නා පුරුදු අපේ එදිනෙදා ජීවිතයේ පැවැත්මෙන් පුනරාවර්ථනය කරන රටාවන්, අපේ තීරණ වලට මගපෙන්වමින් අපේ උද්ද්‍යෝග පෝෂණය කරනු ලබනවා. අපේ ජීවිතයේ රිද්ම: කල් ඇතිව නොදකින ඛේදවාචක හා අපේ ඉහළම ප්‍රීති අවස්ථා සාමාන්‍යයට ගෙන එයි. මෙය අපේ භෞතික හා චිත්තවේගී ජීවිත වල සත්‍යයයි. අපේ ආත්මිකත්වයේද සත්‍යයයි. අප මවා ඇත්තේ යාඤාවේ රිද්මය මගින් නැවුම් හා ශක්තිමත් වන අපේ මැවුම්කරු සමග ප්‍රේමණීය සම්බන්ධතාවයක පැවතීමටයි.

යාඤාවේ රිද්මය යනුවෙන් අප අදහස් කරන්නේ යාඤාව සඳහා දවසේ නිතිපතා නියම කරගත් වේලාවන්ටය. උදය සහ රාත්‍රිය යාඤාවට කැඳවන බව ගීතාවලියෙහි සඳහන් වනවා:

උදෑසන, ස්වාමීන්වහන්ස, ඔබ මගේ කටහඬ අසන සේක; උදෑසන මගේ ඉල්ලීම ඔබ ඉදිරියේ තබා බලාපොරොත්තුවෙන් බලාසිටිමි. (ගීතාවලිය 5:3)

මගේ යහන මත මම ඔබ සිහිකරමි; රාත්‍රී කාලයේ රැකවල් තුලින් මම ඔබ කල්පනා කරමි. (ගීතාවලිය 63:6)

යාඤාවේ රිද්මයට පොහොසත් ආත්මික ඉතිහාසයක් ඇත. නියම කරගත් යාඤා පැය..

කිතුදහමට එය පැමිණි යුවේවාදයේ සම්භවය ඇත. නාසරිය යේසුස්වහන්සේගේ උපතට සියවස් ගණනකට පෙර, හෙබ්‍රෙව් වරයෙක්වු ගීතිකාකාරයා දිනකට සත්වරක් මම ඔබට ප්‍රසංසා කරමි. (ගීතාවලිය 119:164)” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ දෙවියන්වහන්සේගේ මිනිස්සු, යුදෙව්වන් හා එවකට සිටි කිතුණුවන් සඳහා ඔවුන් යාඤාවට කැඳවන සීනු නාදයකට ප්‍රතිචාර දැක්වීමට තිබුනා.1 යේසුස්වහන්සේ පොළොවේ සිටින විට, යාඤා රිද්මයක් අනුගමනය කළ බව ශුද්ධ ලියවිලි අපට උගන්වනවා. උන්වහන්සේ බොහෝ විට යාඤා කිරීමට පාන්දර අවදි වෙනවා.

තවමත් අඳුර පවතින පාන්දර උන්වහන්සේ අවදිව නිවසින් පිටත්ව, යාඤා කරන හුදෙකලා ස්ථානයකට ගිය සේක.(මාර්ක් 1:35)

නමුත් යේසුස්වහන්සේ බෙහෝවිට බොහෝවිට වනාන්තර ස්ථාන වලට අහක්ව ගොස් යාඤා කළ සේක. (ලුක් 5:16)

සෙනග විසිර ගියවිට උන් තනිවම යාඤා කරන පිණිස කන්දට නැගුන සේක. රාත්‍රිය තනිවම එහි නැවතී සිටි සේක. (මතෙව් 14:23) පණිවිඩය)

මුල් සභාව දුටු ලෙස පරණ ගිවිසුමේ සාන්තුවරයින්ගේ ජීවිත හා ස්වාමීවු යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඔවුන්ගේ ජීවිත, දිනපතා යාඤාවේ රිද්මය හා සම්බන්ධව එම පුරුද්දම පැවතුන බව පෙනන්නට තිබෙනවා.. දෙවන තෙවන ශත වර්ෂ වල කිතුණු සභාවේ පියවරුන් - Clement (c 150-215 A.D.), Origen (c. 185-254 A.D.), Tertullian (c.160-225 A.D.), ආදීන්: උදෑසන හා රාත්‍රී කාලයේ යාඤා පැවැත්වීම මෙන්ම “කෙටිකාල” යාඤාද ප්‍රාමාණික ලෙස උපකල්පන කළෝය.2 කතෝලික(අපරදිග) හා සත්‍යලබ්ධික(පෙරදිග) සභාවන්හි සහභාගිකම ක්‍රි.ව. 1000දී පමණ කඩා වැටී ඒ දෙකම “දිනපතා නිල හෙවත් “දිනපතා යාඤාපැය” පුරුද්ද දිගටම පවත්වනු ලැබේ. මේ ආකාරයෙන් යුරෝපයේ ප්‍රතිසංස්කරණ අතුගෑ ලෙසම, ඇංග්ලිකන්වරු පොදු යාඤා පොත සම්පාදනය කළේය(දිනපතා,/මාස්පතා,/අවුරුදු පතා යාඤා රිද්ම මගපෙන්වීම).

සභා ඉතිහාසය පුරා යාඤා වල වචන භාවිතය වෙනස්වුවත්, යාඤා රිද්මය වර්ධනය වන ඇදහිලිවතුන් සඳහා නිරන්තර ආත්මික අවශ්‍යතාවක් ලෙස පැවතුනා.

යාඤා රිද්මයකට ඇති බයිබලීය හා ‍ඉතිහාසමය කැඳවීම දැනගෙන, මෙම ඉදිරියට යන පුරුද්දට එක්වන්‍ෙ කෙසේදැයි අපට අසන්නට පුළුවන. ලේඛකයා තෝරාගැනීම් කීපයක් මෙහි පහත ඇතුලත් කරයි.


ගීතාවලිය ලියා ඇත්තේ යාඤාවන් හැටියටය. දෙවියන්වහන්සේගේ මිනිසුන් වසර දහස් ගණනක් මෙම යාඤාවන් ඔවුන්ගේ එදිනෙදා අත්දැකීම් තුල මගපෙන්වීම හා උපකාර සෙවීමේදී මෙම යාඤාවන් කර ඇත.3 මාසිකව හා වාර්ෂිකව උදේ සවස ගීතාවලිය තුලින් යාඤා කිරීම ජීවිතයේ පොදු අභියෝග,ඒවායේ ප්‍රීතිය හා ශෝකය සහ අප ආදරයෙන් රැක බලාගන්නා දෙවියන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්තකම එළිදරව් කරන්නේය.

ස්වාමීන්ගේ යාඤාව

ගෝලයින් ඔවුන් යාඤා කළ යුත්තේ කෙසේදැයි අසන විට යේසුස්වහන්සේ පිළිතුරු දුන්නේ මෙසේය:

“ස්වර්ගයෙහි වැඩ සිටින අපගේ පියාණෙනි, ඔබගේ නාමයට ගෞරව වේවා, ඔබගේ රාජ්‍යය ඒවා, ස්වර්ගයෙහි මෙන් පොළොවෙහිද ඔබගේ කැමැත්ත කරනු ලැබේවා, අපගේ දවස්පතා භෝජනය අද අපට දුන මැනව. අපගේ ණයකාරයන්ට අප කමා කරන්නාක් මෙන් අපේ ණයටද කමා කළ මැනව, අප පරීක්ෂාවට නොපමුණුවා නපුරාගෙන් අප ගළවා ගත මැනව.

(මතෙව් 6:13 හෝ නපුරෙන් ; පසු අත් පිටපත්වල නපුරාගෙන් කියාද ඇත./ ඔබගේ මක්නිසාද, රාජ්‍යයත් බලයත් සහිමයත් සදාකල් ඔබටම වේවා. ආමෙන්.) මතෙව් 6:9-13)

“The Didache, මුල්සභාවෛ් ප් රායෝගික උපදෙස් එකතුව ඇදහිලිවතුන්ට දිනකට තෙවරක් ස්වාමීන්ගේ යාඤාව කීමට උපදෙස් දෙයි.4

යේසුස්වහන්සේට කරන යාඤාව:

යේසුස්වහන්සේට යාඤාව, සභාව හඳුනාගන්නේ,දෙවියන්වහන්සේට සමීප වෙමින්, උන්වහන්සේ සමග ඒකත්වයට පැමිණ, අපට අපේ ආත්මික පරිනත භාවය ඇතිකර ගැනීමට උපකාර වන ඉතා වැදගත් යාඤා ආකාරයක් හැටියටය. අප ඉගෙනීමට අවශ්‍ය එකම යාඤාව එය බව සමහරු කියති. යාඤාව ඉතා සරලය. එය මෙසේ කියා ඇත: ස්වාමීවු යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්ස, දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාණෙනි, පව්කාරයෙක් වන මට කරුණා කළ මැනව, මෙම යාඤාව ඕනෑම කෙනෙකුට ඕනෑම වෙලාවක කීමට පුළුවන. මෙම යාඤාව යටහත්ව කීමට අකුරු නොදන්නා කෙනෙකුට වුවද පුළුවන.

Metropolitan Anthony Bloom “ වෙනත් යාඤාවකට වඩා, යේසුස් යාඤාව, වෙනත් සිතිවිල්ලක් නැතිව, දෙවියන්වහන්සේගේ වැඩසිටීම තුල අපට සිටගැනීමට, හාස්කමට අපගෙන එයි.5

අපට යාඤාවේ රිද්මය සමග එක්වීමට සැලැස්මක් තිබිය විය හැකි මුත්, අපට යාඤාකිරීම එපා යයි දැනෙන වෙලාවල් තිබෙන්නට පුළුවන්. රිද්මයේ දිනචර්යාව වෙහෙසකර යයි දැනෙන වෙලාවල් තිබෙන්නට පුළුවන්. අපට රැකියාවට යාමට පෙර රැවුල කැපීම වාගේ දැනෙන්නේ නැහැ. තවත් කෑම වේලක් සැලසුම් කරනවා මෙන් දැනෙන්නේ නැහැ. නමුත් ඔබේ දැනීම් නොසලකා ඔබ අවදිවීමට තීරණය කරනවා. ඇඳ පැලඳගෙන රැකියාවට යනවා. ළමයින් පාසැලට ගෙන යනවා, වැඩ වලට එහෙ මෙහෙ යනවා. ඔබේ ජීවිතය ඒ ඒ දවස ඔබට නොදැනීම රිද්මයකට ගත වෙනවා. සමහරවිට ඔබට යාඤා කිරීම වාගේ දැනෙන්නේ නැහැ. දවස සඳහා යාඤාවන් ලැයිස්තු ගත කර ඇති යාඤා පොත නොවටිනා උපකාරකයක් වනවා ඇත.(අවසන් සටහන් හා පරිශිලන බලන්න) ඔබ කියවන විට යාඤාකිරීමට ඇති මද ආශාව ගැන ඔබට අවංකව දෙවියන්වහනසේට පාපොච්චාරණය කරන්න පුළුවන්. සමහරවිට යාඤාවේ රිද්මයක් තබා ගැනීම , හදවත වෙනස් කරන බව ඔබ සොයාගන්නවා ඇත. සමහරවිට ඔබට කිරීමට ඇති දේ පෙන්නුම් කර තිබෙනවා.6

අහෝ දෙවියන්වහන්ස, මට කීමට ඇති දේ ඔබට ඇසෙනවාද?
මට මේ උදැසන දැනෙන යම් දෙයක් ඔබට දැනෙනවාද?
අහෝ දෙවියන්වහන්ස, ඔබ ඔබේ දරුවන්ගේ ආත්මාර්ථකාමිත්වය මගින් ශෝකවී ඇති බව මා දන්නවා.
ඔබ මැවු ලෝකය කඩාවැටෙනවා මෙන් පෙනෙන්නට තිබෙනවා.
ඔබේ සත්වයෝ ඔවුන්ම තනියම ජීවත්වෙනවා.
ඔවුන් අහංකාරව ස්වයංපෝෂිතවෙලා.
තවත් ඔබ අවශ්‍ය නැතැයි ඔවුන් සිතනවා.
ස්වාමින්වහන්ස, මමත් දන්නවා, ඔබගේ සදාතනික ප්‍රේමයේ සහතිකයෙන් තොරව පවතින්නට බැරි බව.
එබැවින් මා තව සරයක් ඔබටත් ඔබේ අරමුණු වලටත් කැපවෙනවා.
මගේ ජීවිතය සඳහා ඔබගේ මාර්ගයෙහි හැසිරෙන්නට මට උපකාර කරනු මැනව.
මාර්ගයෙහි ඇති බොහෝ බාධක ජය ගන්නට අනුග්‍රහය මට දුන මැනව.

(ගීතාවලිය 51:1-8)7

අතිරේක පරිශීලන

Bounds, E. M., E.M. Bounds on Prayer .

Barton, Ruth Haley. Sacred Rhythms: Arranging Our Lives for Spiritual Transformation.

1 Phyllis Tickle, The Divine Hours (New York: Doubleday, 2000), x.

2 Tickle, xi.

3 Rueben P. Job and Norman Shawchuck, A Guide to Prayer for All God’s People (Nashville: Upper Room Books), 13.

4 Shane Claiborne, Jonathan Wilson-Hartgrove and Enuma Okoro, Common Prayer (Grand Rapids: Zondervan), 16.


6 Claiborne, 20.

7 Leslie F. Brandt, Psalms/Now (St. Louis: Concordia Publishing House), 11.

Related Topics: Devotionals, Sanctification, Women's Articles

Learning To Listen – Listening To Learn

Related Media

August 29, 2005 saw one of the most deadly storms of recent U.S. history hit the shores of New Orleans as Hurricane Katrina unleashed 100+ mph winds and torrential rains across the city. The storm, over 400 miles in diameter, didn’t just leave wind and rain in its wake, it also led to the failure of the city’s aging levee system which caused massive destruction and even death across the city. For anyone who remembers seeing those images, you also saw the chaos and helplessness that followed as people were being rescued off rooftops by boat. Many took shelter in the Superdome which was also a scene of chaos and violence itself. It was a shocking and horrific scene, one which we are not accustomed to seeing in the U.S., and the recovery is still ongoing.

In the days that followed, many of those evacuated from New Orleans came to cities in Texas who rose to the challenge in an honorable and compassionate way by providing shelter, food and other necessary services. One of those places of refuge was the (now dismantled) Reunion Arena in Dallas, Texas. It is in that setting this story takes place.

I had been called as part of a team of volunteer chaplains to go in to Reunion and provide pastoral care to one of the first groups that arrived. I don’t mind confessing my anxiety as I entered the arena. I had no idea what to expect and I was fearful considering all I had seen at the Superdome. It was full of people of all ages, some milling about the concourse and some sitting on the rows and rows of green army cots that had been set up on the floor. However, it was quiet and orderly and I was encouraged to see so much help available to the evacuees.

I stood for a moment at the chaplains’ table where we were headquartered and prayed for “holy radar” – that God would lead me to the people who needed my help. As I walked along the rows of cots, mostly empty with a few adults and children scattered about, I noticed in particular one frail woman sitting very properly, knees together and hands folded resting on her lap. I sat down on the cot next to hers, our knees facing, and asked if she would like to talk. She readily accepted my offer.

And then, in a very quiet, measured voice, she began to tell me her story. She and her husband lived in one of the many homes that had flooded and had to be rescued from their rooftop. Not only that, but they were also caretakers to her disabled mother who had been a stroke patient. The mother was totally bed-ridden. As they were deposited from the boat onto dry land, they somehow made their way, with the mother, to the Superdome. Soon after they got there her husband realized it was not a good place to be and insisted they leave. He didn’t know how, but he knew they couldn’t stay in a place so volatile and desperate. So again, all three of them made their way down the highway. They walked for miles, each carrying the disabled mother, until the mother couldn’t take the stress any longer. She died along the way. Another victim of Hurricane Katrina.

The couple had no choice but to continue to walk, in spite of their grief and shock and with the body in tow. Soon after, a truck came along the road, miraculously driven by an acquaintance of the husband. The bed of the truck was already full of people trying to leave the city. The lady went on to tell me how her husband begged the man to please give them a ride as he was their only hope. The driver finally agreed, under one condition, “You can’t bring that body,” he said.

So, with tears streaming down her face but still perfectly composed, the lady looked at me and said, “So I had to leave my mother on the side of the road. That’s the hardest thing I ever did.” And then she said one thing I will never forget as long as I live, “Thank you for letting me tell you my story.”

Thank me? Thank me? I sat in stunned silence as the magnitude of what I had just heard set in. I couldn’t have spoken if I had wanted to. Even today the story overwhelms me. But it taught me a valuable lesson – which is many times the most beneficial thing we can do for each other is to listen to one another’s stories. I am reminded of a quote, “Over and over again, I am struck by the transforming significance and profound simplicity of the ministry of listening.”

James 1:19 gives us a Scriptural example, “So then, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath.” (NKJV). Scripture itself encourages us to be quick to hear and slow to speak. Two perfect guidelines for practicing pastoral care skills to those in need of comfort or just affirmation. Be ready to listen, and slow to speak.

However, this skill does not come naturally to most of us, and to become a good listener requires focus and practice as does the acquisition of any worthwhile skill. Our minds are busy; we’re thinking of what we have to do that day, we’re distracted by our cell-phones, our iPads, our own thoughts, we’re thinking about what we’re going to say next, we glance at our watch, we fidget. In other words, we want our friend to hurry up and talk so we can get on with our lives. But is this helpful? Is it healing? Does this show respect? And most of all, is this how Jesus encountered others?

No. Jesus stopped. He listened. Jesus was fully present with all He encountered – He gave them His full attention. He called people by their name. He let them tell their story. He was never in a hurry. He mourned with them and was present in their pain.

As members of the body of Christ, and particularly women who have sought out this article to read, you WILL have the opportunity to do this. When people are in crisis, grief or pain, they need someone to share it with. Always remember, at times like this your presence and keen listening may be your greatest gift. Dietrich Bonheoffer said, “Christians so often think they must always contribute something when they are in the company of others – that is the one service they have to render. They forget that listening can be a greater service than speaking.”

And here’s another Bonheoffer quote of encouragement, “The first service that one owes to others in the fellowship is listening to them. Just as the love of God begins with listening to His word, so the beginning of love for the brethren is listening to them. It is God’s love for us that He not only gives us His word, but also lends us His ear.”

So how do we do this? What are the skills necessary to become a good listener? Below I will list 10 Tools for Effective Listening. Prayerfully and patiently begin to incorporate these into the next time you are in the position someone needs a sympathetic ear.

  • Face the speaker – maintain eye contact
  • Be attentive, yet relaxed
  • Keep an open mind – do not judge
  • Listen to the words and try to picture in your mind the event or thought being described
  • Do not interrupt!
  • Do not impose your solutions or try to fix
  • Wait for the speaker to pause to ask limited clarifying questions. Ask questions for clarification only, not to probe for further details or to be intrusive.
  • Try to feel what the speaker is feeling
  • Give the speaker regular feedback; restate, summarize, reflect, validate, encourage
  • Pay attention to what isn’t said – feelings, facial expressions, gestures, posture or other non-verbal cues

Please note that you should always hold everything your friend has said in the strictest of confidence, even if that has not been stated. People are sometimes unusually open and vulnerable in times of crisis and nothing they say needs to be repeated outside of the confidence in which they have spoken to you.

Perhaps another way to look at being a good listener is to look at the other side of the coin. How do you know when someone is NOT listening? My husband and I were at a Family Life conference once and the speaker shared the following. After the session, I quickly went to the front and asked if he would share this with me, which I copied from his notes (written by Dave Rober):

I’m Not Listening

When I’m thinking about an answer while others are talking, I’m not listening.

When I give unsolicited advice, I’m not listening.

When I suggest they shouldn’t feel the way they do, I’m not listening.

When I apply a quick fix, I’m not listening.

When I fail to acknowledge their feelings, I’m not listening.

When I fail to maintain eye contact, I’m not listening.

When I don’t ask follow-up questions, I’m not listening.

When I top their story with a bigger, better story of my own, I’m not listening.

When they share a difficult experience and I counter with one of my own, I’m not listening.

Really, all I have to do is listen. I don’t have to talk, just listen.

We are all guilty of some of these, and most of the time we mean well – we really do want to help and be a good friend, we just don’t have the tools. It has been the goal of this article to give you the ability and some concrete methods of being the good listener and friend we desire to be. Be patient with yourself. As stated earlier, proficiency requires practice, but you can do this. Not only will you succeed, with the power of the Holy Spirit, you can be an outstanding representative of Him.

You have sought this website and this article because you are in ministry or you are looking for Bible-based tools to help you in your journey. Hopefully, you see now the tool of being a good listener doesn’t just have value within the body of Christ – it has value in every area of your life. These skills transfer. You will be a better spouse, parent, employee, professional, staff member, or whatever. Ask God to help you do this – He will. And the more you employ the practice of being a good listener, the better you will become, showing His love to all through your compassion and presence.

“The wise are known for their understanding, and pleasant words are persuasive.”

Proverbs 16:21

Related Topics: Christian Life, Devotionals, Issues in Church Leadership/Ministry, Women's Articles